Na mokroj ulici ogleda se sunce
Vjetar odnosi buku gradske vreve
Oktobar je i osjećam se stisnuto
Stiješnjen vitkim tijelom jeseni
I nekih naznaka robusne zime
Po licu klize sjene rđavih misli
Gazim po vlažnom asfaltu
Aveti čuče u kontejnerima
Dok se vrane kočopere okolo
Kao nove fasade na starim zgradama
Širok pogled sa blještavog prozora
Otkriva mačku na ivici krova
Zatvorena je kapija u osinjaku glave
Spoljašnji svijet više ne dopire do mene
Nema ni zvona da neko pozvoni
Dok me predvečernji oblici zavrću stiskom
Posmatram stvarnost, unutra i spolja
Brojeći minute u kojima narasta
Harmonija zgusnutog življenja
Igra sunca polako blijedi
Prelazeći na drugu stranu ulice
Svi tragovi nepoznatog su izbrisani
Dopisnik iz Džepova Snova:
Branislav Makljenović
